نگاهی به الگوی همگرایی فقهی آیت‌الله بروجردی (ره)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دکتری تاریخ معاصر جهان اسلام مجتع آموزش عالی تاریخ، سیره و تمدن اسلامی (جامعة المصطفی العالمیه)

2 دانش پژوه دکتری قرآن و علوم مجتمع آموزش عالی تفسیر و علوم قرآن (جامعة المصطفی العالمیه)

چکیده

مسئله‏ وحدت و همگرایی یکی از اهداف مهم شریعت اسلامی و دستورهای عقلی است و  از طرفی وحدت و همگرایی یکی از دغدغه‏های مصلحان بزرگ تاریخ به شمار می­آید. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اندیشه وحدت و همگرایی از دیدگاه آیت‌الله بروجردی است. پژوهش حاضر به بررسی این سؤال می‌پردازد که از دیدگاه آیت‌الله بروجردی همگرایی اسلامی چگونه ارزیابی می‌گردد؟ با توجه به هدف و پرسش فوق، این پژوهش با استفاده از روش تحقیق اسنادی به بررسی موضوع می‌پردازد. نتایج بررسی نشان می‌دهد که آیت‌الله بروجردی مشترکات موجود در میان فرق اسلامی عامل وحدتی پایدار و ماندگار می‌داند و معتقد بود که مسلمانان در اصول عقیدتی و بسیاری از احکام عملی اسلامی با یکدیگر اشتراک دارند. ایشان به سیره بزرگان دین و آثار پیشینیان اهمیت فراوان می‌داد ایشان اهتمام داشت که علمای شیعه روایات و مبانی فقهی اهل سنت را بدانند و از طرف دیگر، اهل سنت روایات اهل‌بیت و فقه شیعه را مدنظر قرار دهند.

کلیدواژه‌ها