کارشناسی ارشد، رشته تاریخ تمدن اسلامی، مجتمع آموزش عالی تاریخ، سیره و تمدن اسلامی، جامعه المصطفی العالمیه،
چکیده
شیعیان افغانستان یکی از طیفهای مهم دنیای اسلام است که گرایش به اهلبیت (علیهم السلام) را آزادانه برگزیده و در دورههای مختلف تاریخی آن را حفظ کردهاند. براساس منابع، تشیع در دوران امام علی (ع) وارد خطه خراسان شد و حاکمیت خواهرزاده آن حضرت در خراسان و نیز سیاست عادلانه و رفتار متفاوت آن حضرت نسبت به عربهای قبلی، باعث گرایش خراسانیان به آن حضرت گردید. نکته مهم اینکه این گرایش مقطعی نبوده و بهصورت گسترده در خراسان و در تمام ادوار تاریخی ادامه داشته است، چنانکه پس از دوران حضرت علی (ع) در پروژه سب و لعن آن حضرت، واکنش منفی داشتند و زیر این بار نرفتند. با همکاری ابومسلم در طرد بنیامیه در تغییرات سیاسی جهان اسلام نیز سهم گرفتند. این مقاله با تکیه بر منابع مکتوب بهصورت توصیفی - تحلیلی تدوین شده است. یافتهها حاکی از این است که شیعیان افغانستان بخش مهمی از شیعیان خراسان تاریخی هستند که با وجود جدا شدن راه عباسیان - که با کمک آنان به قدرت رسیده بودند - همچنان به باورهای متکی به اهلبیت پایبند ماندند و فشارهای مختلف و مخصوصاً کشتار بیش از نیمی از جمعیت آنان در عصر عبدالرحمن باعث نشد در این مسیر خستگی نشان دهند.
کرمانی، مجدالاسلام، سفرنامه کلات، چاپ دانشگاه اصفهان، ایران، بیتا.
گریگوریان، وارتان، ظهور افغانستان نوین، ترجمه: عالمی کرمانی، علی، انتشارات عرفان، تهران، ایران، 1388ش.
مروی، محمدکاظم، عالم آرای نادری، نشر زوار، تهران، ایران، 1364ش.
مسعودی، علی بن الحسین، مروج الذهب، دارالاندلس، بیروت، لبنان، 1965م.
مقدسی، مطهر بن طاهر، البدء والتاریخ، مکتبه الثقافه الدینیه، قاهره، مصر، بیتا.
مقریزی، تقیالدین، احمد بن علی، امتاع الاسماع بما للنبی من الاحوال و الاموال و الحفده و المتاع، محقق: نمیسی، محمد عبدالحمید، دارالکتب العلمیه، بیروت، لبنان، 1420ق/1999م.
)